Bij de Tulpenboom

Bij de Tulpenboom

donderdag 20 juli 2017

Zweden 2017 (deel 2)

In totaal hebben we deze vakantie, inclusief de heen- en terugreis, ca. 3900 kilometer gereden. Dat betekent dat we zo'n 2100 kilometer rondgereden hebben door Skane en een klein deel van Smaland. Zweden is een groot land, zo bleek ons ook nu weer. We hebben best veel gereden maar nog maar een deel van Skane kunnen zien. De delen die we nog niet gezien hebben, zijn vast ook de moeite waard, zoals de kuststreek van het zuiden tot en met het oosten. Hoewel we ook rustdagen inlasten, vooral als het af en toe eens regende, toerden we met plezier door het prachtige landschap van Skane.
   
Hier zijn we het landgoed Wanas in de buurt van Knislinge, waar een Beeldenpark  is met meer dan veertig werken van internationaal bekende kunstenaars. Wij genoten even van het mooie zicht op het landgoed en lieten de beelden aan ons voorbij gaan.  

Op de terugweg kwamen we ter hoogte van het gehucht Malseröd langs deze oude watermolen waar het bruine water zich kolkend een weg baande. Het water is hier erg ijzerrijk. In ons huisje hadden we ook bronwater. Het smaakte prima als het gekookt was maar zo uit de kraan vonden we het wat te ijzerachtig.  

De eerste tuin die we bezochten was Norrvikens Tradgarden in de buurt van de kustplaats Bastad, in het noord-westen, vlakbij de grens met de provincie Hallands Lan. Wat een prachtig onderhouden tuin is dat! Er is een baroktuin, Japanse tuin, renaissancetuin, rosarium en een winkel en sfeervol restaurant in de orangerie. We hadden geluk dat de rododendrons nog erg mooi in bloei waren en ook de andere planten zagen er nog fris uit. 


De bijen hebben hier haast koninklijke bijenkorven.

Wat een bloemenpracht!


De mooie Japanse tuin met uitzicht op de Laholmsbukten dat uitkomt in het Kattegat.











We aten onze lunch aan zee en genoten van het mooie uitzicht.



Wat verderop ligt het ruige natuurgebied Hovs Hallar. Het waaide flink toen we er waren. We klauterden over de vele stenen om te genieten van het prachtige uitzicht van de grillige kliffen tegen de achtergrond van de woeste blauw/groene zee. 







De enige keer dat we deze vakantie Skåne verlieten was toen we een uitstap maakten naar Växjö in Småland. Växjö is een flinke gezellige stad met o.a. een universiteit en een vliegveld. Wij bezochten er twee musea in één gebouw, Kulturparken Småland, het Zweeds glasmuseum en het Utvandrarnas Hus, oftewel Emigrantenhuis. De musea waren heel verschillend maar allebei erg de moeite waard. We hebben er uren rondgekeken en genoten van het mooie glaswerk dat van oudsher in de streek rond Växjö gemaakt wordt en beleefden de avonturen mee van de emigranten die uit armoede hun vaderland achterlieten voor een beter bestaan in Canada of de VS.  










Omdat ik zelf ook graag teken, vind ik het leuk om te zien hoe kunstenaars zich oriënteren op een onderwerp en hoe het ontwerp als eindproduct uitpakt.  



  Dit Zweeds begrijp ik nog wel...




Deel 3 volgt!

zaterdag 8 juli 2017

Zweden 2017 (deel 1)

Hier is dan het eerste deel van het verslag van onze vakantie in Zweden, waar we eind mei/begin juni twee heerlijke weken doorbrachten. We hadden een huisje gehuurd in Vittsjö, in de provincie Skåne län, vlakbij de grens met de provincie Småland, de geboortestreek van Astrid Lindgren. De eerste dag stopten we voor een overnachting in Denemarken, waar we verbleven in een hostel aan een meer: de Haderslev Dam, in het charmante, oude stadje Haderslev.

 Het uitzicht op de Haderslev Dam vanuit onze kamer. 

De volgende dag bezochten we Kopenhagen, waar Michelle en ik vorig jaar in maart ook al geweest waren. Hans was hier nog nooit geweest en vond het ook een prachtige stad met een hele relaxte sfeer. We hadden geluk dat het een stralende dag was, dan ziet alles er veel mooier uit. Door de straten in het centrum marcheerden ook nu weer leden van de koninklijke garde.

Winkelstraat Stroget

Dit is de Rundetaarn, de ronde toren midden in het centrum met daarin een sterrenwacht.



Na een paar uur in Kopenhagen vervolgden we onze weg naar Zweden over de brug over de Oresund die bekend is van de thrillerserie The Bridge. Ik heb deze serie nog niet gezien maar wil hem nog eens terugkijken. 

Ons huisje in Vittsjö lag aan een onverharde weg in het bos, op een perceel van bijna 4.000 m2. De naaste buren woonden 500 m verderop, als ze er al waren want de meeste huizen zijn tweede huizen die de meeste tijd leeg staan. Het viel ons op dat er veel lege, vaak ook wat verwaarloosde huizen staan in dit deel van Zweden. Het verschil tussen grotere en kleine plaatsen is wat dat betreft groot. 
De inrichting van ons huisje is sinds de jaren '70 of '80 niet meer veranderd, zo leek het tenminste. Dat was prima, wat we nodig hadden was er en wij voelden ons hier meer thuis dan op een soms zo steriele hotelkamer. 





's Avonds kon het soms koud zijn. Dan stak Hans wat houtblokken aan in de houtkachel, gezellig! Het was ook handig om de was te drogen want we hadden een paar dagen waarop het regende maar meestal was het weer prima om wat te doen.
De tv bleef na het weerbericht meestal verder uit. We lazen veel en ik was ook weer helemaal verslingerd geraakt aan mijn "guilty pleasure": borduren aan wat ooit een Chinees tafereel met vlinders moet worden. Heerlijk kneuterig allemaal!


Op de twee elektrische kookplaten in het keukentje kon ik nog best een aardige maaltijd tevoorschijn toveren maar vaak werd het een gevulde omelet, salade en/of soep.  Hoe simpel kan het leven zijn?

Hier staat:  In een klein rood huisje aan een meer zullen we wonen (met dank aan een vertaalsite). Het meer lag in ons geval wat verderop. We konden zelfs kiezen uit twee meren waarvan één barstensvol kikkervisjes.  



In de tuin stonden de seringen en bloesembomen nog volop in bloei. Vogels kwetterden van 's ochtends tot 's avonds en er waagde zich op enig moment zelfs een ree vlakbij het keukenraam:

   
Het eerste uitje was naar het mooie, ruige natuurgebied Kullaberg, op de punt ten noorden van de plaats Höganäs. Voor meer over de vuurtoren:  Kullens fyr.



 

In werkelijkheid was dit een minuscuul spinnetje maar zo uitvergroot ziet hij er wel exotisch en angstaanjagend uit.


 
Zicht op Mölle.

Tot zover deel één, nog zeker twee delen te gaan!! ;-)