Bij de Tulpenboom

Bij de Tulpenboom

zondag 27 september 2015

Septembergeel en -blauw

De tuin komt steeds verder in herfstsfeer. Grote oranje/gele pompoenen en zonnebloemen overheersen momenteel in de tuinen op ons complex. Ze steken mooi af tegen het al verkleurende groen en het blauw van de lucht. Ook in onze eigen tuin zijn de kleuren blauw en geel nu nog ruim aanwezig. Vanmiddag hebben we met open tuindeuren genoten van het heerlijke septemberweer. Het werd toch wel wat fris tegen zessen en hoog tijd om weer huiswaarts te gaan want 's avonds stond Heel Holland Bakt weer op het programma. We leven mee met alle inspanningen, successen en pech van de bakkers maar genieten vooral van het rake commentaar van onze plaatsgenote Martine Bijl. Zoals we deze week hoorden, is zij spijtig genoeg getroffen door een hersenbloeding waar zij al gestaag wat van aan het herstellen is.  http://www.televizier.nl/nieuws/sterren/martine-bijl-is-bij-kennis-en-gaat-gestaag.7483808.lynkx


    Een nogal apocalyptische foto van "the invasion of the pumpkins".




Het bramenblad steekt mooi af tegen onze kano.




Zaaddozen van de gele lis.




Nog een heerlijke middag om te lezen met de tuindeuren wijd open.


Hans heeft geen zitvlees en moet rommelen met een schep, hamer of schroefboor. Of met een hark door de waterplanten zoals hier. 












Muntkevers die de munt inmiddels compleet weggevreten hebben.


Een 360 graden panoramafoto die -plat weergegeven- een wat vertekend beeld geeft van de tuin.

Afgelopen vrijdag stond mijn uitzicht bij het tekenen 's ochtend"s ook in het teken van de kleur blauw. We moesten in één kleur een interieur in een 1-, 2- of 3-puntsperspectief schilderen in olieverf, gemengd met medium (Liquin). Ik had nog niet eerder met olieverf en Liquin geschilderd en koos voor een donkere variant van Pruisisch blauw. Ik vond het olieverven moeilijk maar leuk om te doen.  


Ik hou van deze Amsterdamse buurten. Iedere vrijdag weer een feest om hier door de straten te struinen.



Als ik de Postcodeloterij win koop ik zo´n huis in Amsterdam én een huis aan de Vecht of de Tienhovense Plassen en mocht er nog wat overschieten: een appartementje in Berlijn.


 Dit was de oorzaak van mijn "blue morning" afgelopen vrijdagochtend. 



Ik kon eerst geen onderwerp vinden dat ik 's middags wilde tekenen. Tot ik dit afdak zag met deze twee poezen erop. Dat moest het natuurlijk worden! Aan de uitwerking van de poezen ben ik nog niet toegekomen maar ik ga de tekening thuis verder afmaken (neem ik me voor;)  


Over katten gesproken. Wat een mooie foto heeft Michelle gemaakt van onze Sissy! Ze doet mee met een prijsvraag van Bol.com in het teken van dierendag en hoopt ermee in de prijzen te vallen.




Hier wordt Pansy grondig gewassen door Sissy, zó lief.


Ook thuis zijn blauw en geel goed vertegenwoordigd. 









De bloemen op tafel zijn veiligheidshalve diep in het glas weggestopt. Tot nu toe werkt dit goed tegen nieuwsgierig kattenvolk. 

vrijdag 18 september 2015

Uitersten

Het nieuws rond de vluchtelingenstroom en ander leed uit het nieuws staat in schril contrast tot de alledaagse dingen waar wij ons vaak druk om maken. Het raakt mij ook maar vervolgens ga ik ook weer over tot de orde van de dag en prijs me gelukkig dat ik dat kán en niet op de vlucht ben voor oorlog of een vreselijke regime. Die bevoorrechte positie blijf ik gelijkertijd een moeilijk punt vinden en daarom vind ik het een groot goed dat de media ons blijven confronteren met wat er verder om ons heen gebeurt, mits de verslaglegging klopt en op een respectvolle manier tot stand komt.
Gisteren werd ik geraakt door een ingezonden brief die ik las in de Metro toen ik onderweg was naar mijn tekenopleiding die na de zomerperiode weer van start gegaan is. Deze brief biedt natuurlijk ook geen oplossing voor de grote problemen met vluchtelingen maar verwoordt wat ik ook voel en waar naar mijn idee het begin van een oplossing ligt.


Ook werd ik gisteren geraakt door het verdrietige nieuws dat onze docent Cor Vrolijk, van wie wij in het laatste trimester in het afgelopen cursusjaar modeltekenen hadden na een ziekbed van een paar maanden is overleden. Wij waren haar laatste klas op de Wackers Academie. 
We waren allemaal aangedaan door dit nieuws en na de eerste stilte kwamen de herinneringen aan Cor boven. Ze was een kleurrijk, authentiek en humoristisch mens en een geweldige, bevlogen docent. We hebben veel van haar geleerd, vooral om te kijken. "Kan je 't zien?", zei ze vaak als ze met ieder van ons naar ons eigen werk keek. Ook leerde ze ons om te durven overdrijven. Ze was dol op karikaturen. Hier is een link naar haar leuke website, waarop ze schrijft zoals ze sprak.  /http://www.corneliavrolijk.nl/ . Wat ze uitlegt aan de hand van een plaatje uit de Donald Duck onder het kopje "lessen", vind ik zo geweldig, typisch hoe Cor als docent ook was in onze lessen.

Hier mijn "houtskoolvruchten" van de lessen van gisteren, interieurperspectief van Gyula Somos en doorkijk vanuit een interieur van Chiel Vluggen:




Vorige week zondag heb ik zelf ook nog een schetsje gemaakt op de tuin met potlood en de Watercoulourmarkers van Winsor en Newton. Hans was naar een voetbalwedstrijd en etentje met zijn collega's en Michelle was met studievrienden op zolder aan het werk aan portfolio's, sollicitatiebrieven en websites. 's Avonds heb ik lekker voor ze gekookt en Thijs bleef slapen omdat hij en Michelle de volgende dag naar Utrecht moesten.


Verder ben ik nog steeds tussen de bedrijven door aan het opruimen en schoonmaken. Zo op het oog ziet het huis er al aardig opgeruimd en schoon uit. Tot dat de schuifwanden en kastjes open gaan...


Zoveel tijdschriften en knipsels etc... dat is toch lichtelijk overdreven he? 't Komt goed, echt en als dat niet zo is: zo lang het maar achter een schuifdeur blijft of in een kastje past is het ook goed. 


Zoiets kan ik gewoon moeilijk wegdoen... 


Of deze vazen van m'n oma van vaderskant. Ze stonden bij oma op de kast in de "achterkamer". In de voorkamer kwamen we niet veel. Deze vazen lijken op elkaar maar zijn toch verschillend. De ene is vlekkeriger dan de andere. Ik vroeg me vaak af hoe dat komt en ben daar nog niet achter.   


Dit is ook zo'n "relekwie" (woord van m'n andere oma dat eigenlijk een religieuze betekenis heeft https://nl.wikipedia.org/wiki/Relikwie ) dat ik niet snel zal wegdoen.
Dit tabakspotje en dit boekje uit begin 1800 ("Anselme ou le petit garcon discret", over een lelijk achtjarig jongetje in een pensionaat) komen van een rommelmarkt in de Ardèche.