Bij de Tulpenboom

Bij de Tulpenboom

vrijdag 18 september 2015

Uitersten

Het nieuws rond de vluchtelingenstroom en ander leed uit het nieuws staat in schril contrast tot de alledaagse dingen waar wij ons vaak druk om maken. Het raakt mij ook maar vervolgens ga ik ook weer over tot de orde van de dag en prijs me gelukkig dat ik dat kán en niet op de vlucht ben voor oorlog of een vreselijke regime. Die bevoorrechte positie blijf ik gelijkertijd een moeilijk punt vinden en daarom vind ik het een groot goed dat de media ons blijven confronteren met wat er verder om ons heen gebeurt, mits de verslaglegging klopt en op een respectvolle manier tot stand komt.
Gisteren werd ik geraakt door een ingezonden brief die ik las in de Metro toen ik onderweg was naar mijn tekenopleiding die na de zomerperiode weer van start gegaan is. Deze brief biedt natuurlijk ook geen oplossing voor de grote problemen met vluchtelingen maar verwoordt wat ik ook voel en waar naar mijn idee het begin van een oplossing ligt.


Ook werd ik gisteren geraakt door het verdrietige nieuws dat onze docent Cor Vrolijk, van wie wij in het laatste trimester in het afgelopen cursusjaar modeltekenen hadden na een ziekbed van een paar maanden is overleden. Wij waren haar laatste klas op de Wackers Academie. 
We waren allemaal aangedaan door dit nieuws en na de eerste stilte kwamen de herinneringen aan Cor boven. Ze was een kleurrijk, authentiek en humoristisch mens en een geweldige, bevlogen docent. We hebben veel van haar geleerd, vooral om te kijken. "Kan je 't zien?", zei ze vaak als ze met ieder van ons naar ons eigen werk keek. Ook leerde ze ons om te durven overdrijven. Ze was dol op karikaturen. Hier is een link naar haar leuke website, waarop ze schrijft zoals ze sprak.  /http://www.corneliavrolijk.nl/ . Wat ze uitlegt aan de hand van een plaatje uit de Donald Duck onder het kopje "lessen", vind ik zo geweldig, typisch hoe Cor als docent ook was in onze lessen.

Hier mijn "houtskoolvruchten" van de lessen van gisteren, interieurperspectief van Gyula Somos en doorkijk vanuit een interieur van Chiel Vluggen:




Vorige week zondag heb ik zelf ook nog een schetsje gemaakt op de tuin met potlood en de Watercoulourmarkers van Winsor en Newton. Hans was naar een voetbalwedstrijd en etentje met zijn collega's en Michelle was met studievrienden op zolder aan het werk aan portfolio's, sollicitatiebrieven en websites. 's Avonds heb ik lekker voor ze gekookt en Thijs bleef slapen omdat hij en Michelle de volgende dag naar Utrecht moesten.


Verder ben ik nog steeds tussen de bedrijven door aan het opruimen en schoonmaken. Zo op het oog ziet het huis er al aardig opgeruimd en schoon uit. Tot dat de schuifwanden en kastjes open gaan...


Zoveel tijdschriften en knipsels etc... dat is toch lichtelijk overdreven he? 't Komt goed, echt en als dat niet zo is: zo lang het maar achter een schuifdeur blijft of in een kastje past is het ook goed. 


Zoiets kan ik gewoon moeilijk wegdoen... 


Of deze vazen van m'n oma van vaderskant. Ze stonden bij oma op de kast in de "achterkamer". In de voorkamer kwamen we niet veel. Deze vazen lijken op elkaar maar zijn toch verschillend. De ene is vlekkeriger dan de andere. Ik vroeg me vaak af hoe dat komt en ben daar nog niet achter.   


Dit is ook zo'n "relekwie" (woord van m'n andere oma dat eigenlijk een religieuze betekenis heeft https://nl.wikipedia.org/wiki/Relikwie ) dat ik niet snel zal wegdoen.
Dit tabakspotje en dit boekje uit begin 1800 ("Anselme ou le petit garcon discret", over een lelijk achtjarig jongetje in een pensionaat) komen van een rommelmarkt in de Ardèche. 

3 opmerkingen:

  1. Wat een mooie dingen van je familie zeg. Gaaf dat je dat nog hebt.
    En heel mooi, die ingezonden brief die je hebt gedeeld. Kan je iets jouw land noemen, omdat je stomweg het geluk hebt gehad er geboren te zijn? Is al genoeg ellende uit voortgekomen denk ik dan... tijd voor iets nieuws ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk dat je de oude spulletjes mooi vindt Valhalla! Er zullen hier de komende tijd nog wel een paar voorbij komen ;) Goed te lezen dat de ingezonden brief in Metro jou ook aansprak. Laten we idd hopen dat de tijd rijp voor is voor minder egoïsme.

    BeantwoordenVerwijderen