Bij de Tulpenboom

Bij de Tulpenboom

zaterdag 17 oktober 2015

vliegensvlug en kleur, kleur, kleur

Wat gaan de weken toch vliegensvlug voorbij. Het vakantiegevoel van onze midweek in de Achterhoek is alweer aardig verdwenen doordat er veel speelt op het werk door reorganisatieperikelen en andere onrust. Werken op de automatische piloot is er zeker niet bij en dat heeft z'n leuke en minder leuke kanten. Leuk is bijvoorbeeld de samenwerking die er ontstaat en minder leuk is de energie die weglekt door moeizame trajecten en soms onnavolgbare beslissingen. Gelukkig is er wel ruimte voor overleg maar ook dat kost best veel energie. Verder waren er afspraken hier en daar, o.a. voor een ziekenhuisbezoek met mijn broer waarvan we gisteren gelukkig een goede uitslag doorgebeld kregen. Dat lucht op!

Hoe graag wij het ook nog wat willen uitstellen, intussen begint de herfst winterse vormen aan te nemen en kunnen we weer sjaals en handschoenen tevoorschijn halen. Wat een kou ineens! De bomen en planten verrassen ons hierdoor met hun spectaculaire herfsttooi, zoals deze wilde wingerd die mij opviel in Amsterdam onderweg naar tekenen. Wat een kleuren!




Eenmaal binnen bij Wackers, had Gyula weer uitdagende vormen voor ons neergezet. We konden er flink onze tanden in zetten. Ook Chiel maakte het ons 's middags niet gemakkelijk met een beeld van Marcus Aurelius. "Je maakt er zijn broer van", zei Chiel opbeurend tegen mij ;)




Thuis hobbelt alles door met wat inhaalslagen op huishoudelijk gebied in de weekenden en af en toe even naar de tuin, waar Hans flink "huisgehouden" heeft met de vrouwenmantel die nodig verder uitgedund moest worden. Ik had er al een begin mee gemaakt maar er waren er nog veel over.

De poezenbeesten vermaken zich goed en slapen veel, in het mandje of de bedjes bij de verwarming en op de gehaakte deken nu zoals ik al eerder schreef inderdaad AF is! Daar zijn wel wat uurtjes haken bij de tv in gaan zitten. De wol is Alpaca Fino http://weldraad.nl/wol-en-garens/wol/alpaca/alpaca-fino. Ik heb deze wol gekocht bij Weldraad op de Haarlemmerdijk in Amsterdam, een fijne breiwinkel. De eigenares heeft achterin de winkel een grote tafel staan en bood mij gelijk thee en iets te eten aan. Er hing een heel prettige sfeer, opvallend anders dan in andere breiwinkels. Ik zei dat ook tegen haar terwijl ik de strengen wol mocht oprollen met een ingenieus "wolmolentje". "Dat komt misschien omdat ik boeddhist ben", antwoordde ze. Opmerkelijk vond ik dat. Ik ga daar zeker weer eens snuffelen als ik echt mooie wol wil kopen. 

Nu ben ik bezig met een deken met een waaier patroon voor mijn moeder. Omdat ze geen echte wol wilde ging ik op zoek naar synthetisch garen. Die vond ik bij Zeeman: grote bollen synthetisch garen voor een zeer zacht prijsje http://www.zeemanshop.com/assortiment/breien--2?navigation=head, en ook nog in kleuren die bij haar bank passen. Nu ik er een poosje mee aan het haken ben, valt dit garen mij beslist niet tegen maar .... echte wol voelt wel fijner, eerlijk is eerlijk.             

   






Sissy houdt het hier wel uit.


Pansy vindt het ook heerlijk op het bedje boven de verwarming. Hij kleurt ook mooi bij de deken voor mijn moeder!

Zondag hadden we met z'n vijven een ontzettend leuk vriendinnenuitje naar Leiden waar we een glasfusionworkshop hadden in het sfeervolle glasatelier van Heleen van der Spek  http://www.heleenvanderspek.nl/ in een oud grachtenpandje midden in Leiden.



Heleen kan echt toveren met glas. De prachtigste dingen komen onder haar handen vandaan, of het nu gaat om objecten van glas in lood of van versmolten glas, alles is even mooi.










Met glasfusion wordt het glas op hoge temperatuur in een speciale oven versmolten. Hoe heter gestookt, hoe gladder het oppervlak wordt. Eerst leg je de stukjes glas op z'n plek, waarbij je goed moet opletten of het glas voldoende aan elkaar kan smelten zodat het stuk niet te broos wordt. Je kunt allerlei materialen mee laten smelten, zoals mica, zilverfolie of koperdraad voor speciale effecten. Ook kun je een speciaal poeder gebruiken voor belletjes in het glas. Daarbij moet je erg oppassen dat je niet teveel gebruikt, anders breekt het glas. Het is sowieso vrij onvoorspelbaar hoe het glaswerk uitpakt na het stoken in de oven. Gelukkig houdt Heleen goed in de gaten of onze creaties de oven kunnen doorstaan! Het leuke van glasfusion vind ik dat iedereen na het stookproces (duurt vrij lang evenals het afkoelen) wat leuks krijgt. Als alles goed afloopt natuurlijk ;) Ik ben benieuwd! We hadden een superleuke dag met een prima lunch, verzorgd door Mark, de vriend van Heleen.


Heleen maakt aantekeningen voor het stoken van onze creaties.  


Een doorkijkje vanaf het atelier naar de winkel.


Links tapasschaaltjes in wording die aan de zijkant "gaten" hebben, wat een leuk effect geeft. Rechts mijn frontjes voor twee waxinelichtschaaltjes en een hanger voor een ketting in wording. Ik ben zo benieuwd!  

 Met drie van de vriendinnen had ik al eens een glasfusionworkshop gevolgd bij Heleen en daar deze schaal gemaakt, die een soort abstracte sneeuwklokjes verbeelden:


Via onze "glasfusionapp" blijven we op de hoogte van de vorderingen van het stookproces van onze werkstukken. De eerste resultaten die we te zien kregen zijn zo supermooi! Ik kan niet wachten op de rest. Heel leuk om straks alles in het echt te zien!


Goed voor te stellen dat de maakster helemaal blij werd van dit resultaat!


   
Een deze zijn ook gaaf he? Prachtige kleuren ook! 

Ik ben blij met deze oorbellen die ik kocht omdat ze heel mooi kleuren bij mijn vest en sjaal, mooier dan hier uitkomt op de foto. Het was weer een geslaagde dag bij Heleen. Wat mij betreft was dit niet de laatste keer!   

        

2 opmerkingen:

  1. Nou zeg wat een leuke momenten heb je weer meegemaakt!
    Mooie foto's en het lijkt me heel apart met glas werken...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, net als jij ben ik ook nog wel eens uithuizig, haha! Het werken met glas bij Heleen was echt superleuk!

    BeantwoordenVerwijderen