Bij de Tulpenboom

Bij de Tulpenboom

zondag 31 juli 2016

Juli

Meestal geniet ik in juli van de vakantierust (veel mensen zijn op vakantie en wij meestal niet), het lange licht, 's avonds nog even fietsen en de kleine genoeglijkheden van alle dag. Dit jaar is dat ook wel zo maar ik merk dat de onrust in de wereld mij meer dan anders beïnvloedt. Het is ook zoveel en het komt zo dichtbij: de aanslagen in Nice, München en Normandië, het Normandië waar we vorig jaar nog zo zorgeloos en vrij rondliepen...
Juli had ook voor ons persoonlijk verdrietige momenten, vooral omdat we afscheid hebben moeten nemen van mijn tante die vredig is ingeslapen en van een geliefde tuinvriend die maar 71 mocht worden en die we ontzettend missen met z'n vrolijkheid en eigenzinnigheid. Een markant mens, net als m'n tante. Niet altijd makkelijk voor zichzelf en anderen maar volkomen zichzelf en wij hadden met beiden een goede band en een bijzondere connectie, die bewaard blijft in ons hart.
Voor m'n tante zijn we blij dat haar lange lijden voorbij is maar het verdriet van haar zes kinderen en van mijn moeder, die nu als enige nog over is van het gezin van mijn opa en oma met drie kinderen was intens. Het voelde goed om dat met hen te kunnen mee beleven.
Gedachten aan  m'n tante en aan vroeger kwamen en gingen en intussen ging ook het leven ook z'n normale gang. Vakantiegevoel, rouwverwerking, klussen die af moesten, berichten uit de media en knusse huiselijkheid wisselden elkaar af als het weer van deze maand. Oog houden voor het mooie en goede in mensen en voor mooie en onverwachte vondsten werkt dan louterend, voor mij wel. De gezelligheid op de barbecue voor het 25-jarig huwelijk van vrienden bijvoorbeeld, lekker lunchen met m'n moeder en nicht op m'n verjaardag en daarna nog een gezellig avondje thuis met oude vrienden, op stap met Michelle, een uitje met m'n vriendin, fietsen naar de tuin met Hans, het zijn waardevolle momenten van verbondenheid. Een mooie vondst vond ik deze Oost Indische kers, die ik afgelopen donderdag zeer uitbundig zag stralen op landgoed Staverden. Wat een rijkdom valt mij ten deel!!


Michelle en ik zijn begin juli naar Rotterdam geweest, naar het festival Cheesecake Heaven http://www.rotterdamcheesecakefestival.com/, vlakbij de Maas. Michelles studievriendin deed mee aan de cheesecakebakwedstrijd en Michelle en ik hadden ons aangemeld als jurylid voor één van de ronden. Helaas niet voor die van haar vriendin, anders hadden we haar natuurlijk een 10 gegeven!  Ze viel net buiten de prijzen helaas maar wij vonden haar cheesecake met o.a. witte chocola en goddelijk lekker!




Het was gelukkig heerlijk weer en de sfeer was ongedwongen en gezellig. Het was een leuk festival voor jong en oud, met gezellige muziek en natuurlijk de heerlijkste taarten!








We liepen ook nog even door de Fenix Food Factory http://www.fenixfoodfactory.nl/index.html. Dergelijke foodhallen die zoveel meer sfeer en authenticiteit uitstralen dan supermarkten en reguliere restaurants, zie je veel tegenwoordig in grote steden.  Je kunt er vaak zó lekker eten voor een redelijke prijs. Voor thuis hadden we Marokkaanse gehaktbroodjes met verschillende hummus-achtige spreads en couscoussalade mee genomen, zo lekker!



  
Met vriendin B ging ik op stap naar Schokland en Urk en lunchten we bij haar ouders in Balk, die ik al lange tijd niet meer had gezien. Dat was erg gezellig! Het zijn schoolvoorbeelden van "krasse knarren", die heerlijk wonen en genieten van huiselijkheid zoals het naast de deur verbouwen van groenten. We kregen zelf gekweekte komkommers mee, die écht naar komkommer smaakten, zo'n verschil met die uit de supermarkt!





Voor we eerder die ochtend Museum Schokland http://www.museumschokland.nl/?gclid=CjwKEAjww_a8BRDB-O-OqZb_vRASJAA9yrc55Rql1MuNr3PyfDG51r4bVHzP36i_gmyDv-SAHlCN-RoCRgrw_wcB
binnen kwamen, werden we begroet door deze vriendelijke geitenfamilie. Meneer de bok was duidelijk de baas. Schokland is een  voormalig Zuiderzee-eiland in de Noordoostpolder, dat sinds 1995 op de werelderfgoedlijst van UNESCO staat. Het is een Nederlands symbool voor de strijd tegen het water. De bewoners moesten Schokland verlaten omdat het te gevaarlijk werd om er te blijven wonen
In het interessante museum is de heftige geschiedenis van Schokland te zien en te horen. Er wordt een interessante film getoond. Ook het kinderprogramma Het Klokhuis heeft er dit voorjaar een item aan gewijd: http://www.npo.nl/het-klokhuis/27-04-2016/VPWON_1239612



 Het kerkje uit 1834

 Kunst van Rolina Nell en Guda Koster, die zich in hun werk laten inspireren door stoffen en patronen en door de rol die kleding vervult op het moment dat je ze draagt. Kleding die iets zegt over identiteit en wie we willen zijn. Speciaal voor deze expositie sluiten zij met hun werk aan bij de geschiedenis van de Noordoostpolder. https://schokland.nl/activiteiten/kunstexpositie


Op deze foto's zie je goed dat Schokland een eiland was. Hier zie je een deel van de beschoeiïng. Om elkaar te passeren moest je de "Schokkerdans" doen, elkaar stevig om het middel vastgrijpen en dan draaien. Sommige jongens en meisjes vonden dat niet zo erg...

De onderkaak van een mammoet, met de kies er nog in. 

Een opgegraven speelgoedhondje.


 Een prachtig skelet van een wisentkop. Heel mooi om die eens te tekenen met inkt....

Details van klederdrachtkleding, te zien  in de kleine maar mooie expositie van het werk van Rolina Nell en Guda Koster in het kerkje.


 


Dit vond ik een originele oplossing om een saai rolgordijn wat extra's te geven: met de priem een leuk patroon erin prikken. 

 De haven van Urk, waar we 's middags waren. 



Uiteindelijk belandden we op het terras van De Oude Bakkerij voor een heerlijk biologisch ijsje. We kozen voor pistache en Griekse yoghurt-sinaasappelijs, een aanrader!! Een goede afsluiting van een heerlijke dag!


Toen volgde er een grote schrik: Pansy was zoek. Hij is 's avonds laat ongemerkt de deur uit gesneaked, terwijl Hans de vuilnis in de container gooide.  Wij zochten ons gek en meldden hem radeloos aan bij Amivedi. Michelle en Hans hingen na een paar uur toch maar een aantal posters in de wijk, zoals je die wel vaker ziet en waarvan je weet wat een narigheid erachter zit. Nu voelden we dat zelf en wat is dat heftig!! Ik las op internet dat binnenkatten zich meestal niet verder dan 150 meter van het huis verstoppen op een plekje. Opnieuw gingen we erop uit en kamden de buurt af. En ja hoor, op een gegeven moment vond Hans hem, achter een plastic slee in de tuin van buren op de hoek. Wat een geluk!!!


     
Eind goed, al goed!


  

6 opmerkingen:

  1. Mooie trips! Dat Schokland museum vond ik ook een hit! Pansy terug op t nest, groot kado!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nou idd Vlasje, wat een opluchting dat Hans die witte bontkont zag achter die slee! Schoklandmuseum is idd een hit maar Urk rijmt op... juist ja, een slaperig vissersdorpje. Maar de ijsjes zijn wel een omweg waard!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh druk geweest weer. Mooie dingen gezien. Gelukkig dat Pansy weer terug is.. wat een schrik hè...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Nou Trees, echt wel!! Wat een stress was dat!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat gebeurd er veel in een maand, aan verdrietige en mooie momenten.
    Dat is ook schrikken met Pansy, gelukkig een happy end.
    Mooie tentoonstelling op Schokland.
    Eerdaags zie je oude bekenden op mijn blog ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen