Bij de Tulpenboom

Bij de Tulpenboom

vrijdag 21 oktober 2016

Schoonheid te koop

Gisteren was het prima weer voor een bezoekje aan het Singer Museum Laren, waar tot januari a.s. de mooie tentoonstelling "Schoonheid te koop" te zien is. Het Singer Museum is een fijn museum, alles is er tot in de puntjes verzorgd en je wordt altijd erg vriendelijk welkom geheten, dat valt ons telkens weer op. Niet op een overdreven manier maar de mensen hebben er duidelijk plezier in hun werk en zijn erg gastvrij.

De gevarieerde tentoonstelling "Schoonheid te koop" gaat over de kunstwerken die ooit zijn aangeboden door de befaamde Kunsthandel Buffa & Zonen, die (kennelijk) van 1790 - 1951 in de Kalverstraat in Amsterdam gehuisvest was. Er werden in eerste instantie vooral gravures, topografische kaarten en geïllustreerde albums aangeboden maar later ook  werken van bekende kunstenaars als Weissenbruch en Kees Van Dongen. Vooral die laatste schilder spreekt mij aan vanwege de keuze van zijn modellen en zijn snelle manier van werken met mooie kleuraccenten.

Deze dame, geschilderd door Kees Van Dongen, prijkt op de affiche van de tentoonstelling.

Hier zie je een detail van het schilderij dat vrij grof geschilderd is maar met mooie accenten, zoals het blauw (Ultramarijn??) dat voor de schaduw achter de vrouw is gebruikt en de lichtval op het hout van de stoel.


Dit is een detail uit het schilderij dat Van Dongen maakte van de Franse gravin Anna de Noailles, die werk van avantgarde kunstenaars verzamelde. Hieronder het hele schilderij met een mij bekende heer ernaast in een ultramarijnkleurige "tussenjas". Wat kleurt die mooi bij het schilderij!




Maar we begonnen de tentoonstelling met de prenten, die nog prachtig van kleur zijn.



Ik wist niet dat Zandvoort ook een klederdracht heeft gehad. 

Hier Fort Zeelandia in Paramaribo Suriname. Ik ben daar in de buurt geweest in de zomer van 1982, het jaar waarin later  de beruchte Decembermoorden plaatsvonden. Ik was geslaagd voor de havo en kreeg de reis naar Suriname van mijn ouders cadeau. Ik verbleef daar in Kinderhuis Samuel via Lucky, een verpleegkundige en de zus van een kennis van mijn ouders, die eind jaren ´60 met een paar collega´s in Paramaribo het kindertehuis heeft opgezet. Moedige vrouwen. Kinderhuis Samuël bestaat nog altijd. Ze hebben tegenwoordig ook een website: Stichting Kinderhuis Samuel. Veel kinderen zijn er in de loop der jaren opgegroeid. Het was een bijzondere ervaring om in het kinderhuis in dat prachtige land een aantal weken te kunnen zijn en wat mee te kunnen helpen met de dagelijkse gang van zaken. Het kinderhuis was en is, als ik het mij goed herinner, niet zo ver van Fort Zeelandia vandaan.
Het was een heel avontuur voor mij want ik had nog nooit gevlogen en ging helemaal alleen op reis. Nu is dat wat gebruikelijker dan toen.  Ik merkte niks van een gespannen politieke situatie toen ik in Suriname was. Mijn ouders wisten ook niet van die spanningen, anders hadden ze mij vast niet laten gaan.
Suriname is een vruchtbaar land met veel delfstoffen en door ons (spijtige) koloniale verleden, nu een bont geheel van volken die betrekkelijk vreedzaam samenleven, al is het dagelijks leven er door armoede en criminaliteit niet gemakkelijker op geworden. Klik hier voor meer over Suriname.



 






In de buurt van Albina ben ik ook bij de indianen geweest die toen eigenlijk nog steeds zo woonden. Ze hadden ook wel westerse kleding aan maar niet allemaal. En dat was niet voor de toeristen, die waren er toen nog bijna niet.

Zij waren hun tijd ver vooruit, heel minimalistisch :) Nu maar weer terug naar de tentoonstelling, naar het het nog verdere verleden, de tijd van Rembrandt, rond 1650:  

Hier zijn twee van de drie tentoongestelde etsen van Rembrandt. In het enige overgebleven kasboek van de firma Buffa uit 1848/1850 staat dat het Teylers Museum in Haarlem drie etsen van Rembrandt kocht bedrijf voor een totaalbedrag van 152 gulden. Nu zijn de etsen 62.000 euro waard.



 Mooie ets van Carel Lodewijk Dake naar Anton Mauve. 


Onderaan de ets van Dake staat op het passepartout dit kleine tekeningetje van een man te paard. Zo klein dat het nauwelijks opviel. Geinig zoiets.


Een mooie aquarel van Louis Apol met veel details en veel sfeer. De sneeuw is niet alleen uitgespaard maar ook met witte verf opgebracht.

Decoratieve litho uit 1897 van Ferdinand Hart Nibbrig.

Communicante van Jan Toorop uit 1898 in potlood en krijt. Ik werk ook wel graag met wit potlood of krijt op gekleurd papier. Het geeft zo´n mooi effect.

Vincent Van Gogh, krijt, pen en penseel op paneel. Via de weduwe van Theo van Gogh, Vincents broer, was dit werk bij Buffo terecht gekomen.

Dit schilderij uit 1932 van een stierkalf is van Herman Kruyder. Het schilderij is groot en indringend door de grootte van het dier en het contrast tussen de goudkleurige stier en de dreigende lucht. Ik vind het mooi van kleur en compositie.

Nog een prachtig schilderij vanwege de mooie kleurschakeringen en gedetailleerde weergave van de boom. Het is van Jan Toorop en heet Oude eiken in Surrey.

Essayeuses chez Paquin van Isaac Israels uit ca. 1909. Mannequins zijn een terugkerend onderwerp bij Israels.

 
Nog een schilder van wie ik graag naar zijn werk kijk: James Ensor. Vaak komen er maskers voor in zijn werk. Of zijn het horrorclowns?!



Bergmist in Tydal vanWilliam Singer, de naamgever van het Museum,  geschonken aan het museum door zijn vrouw Anna Singer.

Strand op het eiland Monhegan uit 1902 van Henry Singer 

Anton Mauve, de beroemde en veel geïmiteerde schapenschilder. Hij heeft ook vast mijn overgrootvader geïnspireerd, die decoratieschilder en kunstschilder was. Mijn moeder heeft nog een schapenschilderij van hem in de kamer hangen.

Een vroege Mondriaan. Prachtig dat water!

Wat is dit ook een leuk schilderij! Het is van de Larense schilder Evert Pieters. 

Een detail uit het onderstaande schilderij van Henri Le Sidaner, van wie wij in 2015 in het noord-westen van Frankrijk in Gerberoy zijn tuin bezocht  hebben. Geberoy is één van de mooiste dorpjes van Frankrijk.

Nog een detail.

En hier het hele werk. De schilderijen van Le Sidaner horen tot de vaste collectie van het Singer Museum. Wij houden erg van deze schilderijen.


 Wat een sfeer hebben deze schilderijen van Le Sidaner! Prachtig met die brandende lichtjes!




Ondanks de regen wandelden we nog een rondje door Laren. We hadden trek gekregen en aten een onderweg een lekker en normaal geprijsd broodje bij Loetje, waar de bediening vriendelijk is. Tussen de typisch Goois geklede mensen. We voelden ons ietwat underdressed ;)  


En we zagen ook dat schoonheid inderdaad te koop is in Laren, voor de "loaded ones" dan, niet voor ons: schoenen van meer dan 400 euro, dure cremepjes, dure, dure kleding en sieraden. We kwamen langs de Engelse "hattery", die aan ons niets zou verdienen en langs een grote winkel voor  "tailor made suits", die inmiddels toch ook hier failliet is gegaan. Ook in Laren zijn de naweeën van de crisis kennelijk nog voelbaar maar aan de voorbijrijdende auto's zou je dat niet zeggen! 
We eindigden onze wandeling in de Larense boekhandel, waar je lekker even kunt snuffelen tussen de keurig gesorteerde boeken. Ik kocht het boekje van onze plaatsgenoot Martine Bijl: Hindergroen. Leuk boekje, leest vlot weg, is precies zo geschreven als hoe we haar kennen. Aan het begin en eind staat wat meer informatie over haar hersenbloeding en het moeizame herstel hiervan.  


Volgens de bezochte tentoonstelling mag schoonheid te koop zijn, dit zomerkoninkje is dat niet. Het is gratis, één van de laatste aardbeien op de tuin. Het zijn de beste aardbeien die we dit jaar gegeten hebben: zoet en groot. Ik ben van plan om de jonge uitlopers van deze late aardbeiensoort in het voorjaar met flink wat mest uit te planten in een speciaal aardbeienbedje. Dat is vast het eerste tuinplannetje voor 2017. Er zullen deze winter vast nog meer plannen volgen. Dat belooft wat komend tuinjaar!


2 opmerkingen:

  1. Prachtige indrukken. De Kruyder is te gek. Jullie zijn genieterikken!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Klopt helemaal Vlasje, 't was weer genieten hoor! De Kruyder vergeet je inderdaad nooit meer, die komt wel binnen!

    BeantwoordenVerwijderen