Bij de Tulpenboom

Bij de Tulpenboom

vrijdag 14 oktober 2016

Thailand

Op dit moment ben ik niet zo reislustig als het gaat om het bezoeken van verre oorden, het is mij te onrustig op vliegvelden en exotische plaatsen. En dat terwijl de veiligheid hier ook maar relatief is: Brussel ligt "om de hoek" en hoe veilig bleek dat? Toch zijn België, Frankrijk, Duitsland, Engeland of Scandinavië mij op dit moment ver en exotisch genoeg en thuis blijven vind ik ook prima, zoals nu wel bekend;)
In 2011 (en ook daarvoor) was dat nog wel anders. In dat jaar waren wij in Thailand. Daar dacht ik aan terug toen ik de beelden op de tv zag naar aanleiding van de dood van koning Bhumibol (voor wie wij destijds in de bioscoop moesten gaan staan toen hij in beeld verscheen terwijl het volkslied gespeeld werd en het aanwezige publiek meezong, uitgezonderd wij natuurlijk). Hier meer over het nieuws rond koning bhumibolIk hoop dat het rustig blijft in Thailand omdat de politieke situatie toch al zo gespannen is, zie rijksoverheid reisadviezen thailand.
Voor ons geldt dat wij in Thailand de allervriendelijkste bewoners ontmoetten die we ooit tijdens een vakantie tegenkwamen. We hadden er een droomvakantie! Hieronder een selectie van de foto's die ik het mooist vind of die het dagelijkse leven in Thailand het beste weergeven. Als een eerbetoon aan de hartelijke Thai, die we ontmoet hebben tijdens deze heerlijke vakantie en aan wie ik denk nu de Thaise bevolking zo'n onzekere toekomst tegemoet gaat. Gelijktijdig is dit voor ons een fijne herinnering. Behalve een fotobestand op de computer is nu ook eindelijk de context vastgelegd van de situatie waarin de foto's genomen zijn. Misschien maak ik voor onszelf ooit nog een een echt fotoboek met wat meer persoonlijke kiekjes erbij, wie weet!


Het was voor ons de tweede keer dat we in Thailand waren. In 1990 waren we er ook al eens, toen was het voor ons een stop-over bestemming tijdens onze reis door Maleisië en Singapore. Thailand vonden we nóg mooier dan Maleisië en Singapore maar ook dat was allebei heel mooi en exotisch. Dat had een onweerstaanbare aantrekkingskracht op ons: de mooie natuur en het exotische onbekende.  


Een kinderklasje even buiten Bangkok. Op één van de eerste dagen na aankomst in Bangkok reden we op de fiets met een gids langs de buitenwegen van deze drukke stad en stopten we ook bij dit klasje. De gezichten van sommige kinderen zijn wit bepoederd, tegen verbranding. Maar in de winkels zijn toch ook wel veel producten te koop om blanker te worden...

Reizen heeft onze kijk op de wereld zeker verrijkt maar we beseffen ook dat het beeld dat je als toerist te zien krijgt beperkt is. In dat opzicht is de reis die je via de t.v./pc kunt maken veel veelzijdiger maar dan mis je weer de echte beleving. Het meereizen met David Attenborough, Floortje Dessing, Ruben Terlou, Lieve Blanquart, Eva Jinek of -voor wie het aan kan- Freek Vonk, is leerzaam vanwege de research naar de situatie van de "locals"en andere achtergrondinformatie. Als toerist zie je veel maar dan vooral de mooie en bijzondere kant.
Van de keerzijde daarvan krijg je meestal weinig mee en dat leidt er soms toe dat je keuzes maakt waar je achteraf niet achter staat, zoals in ons geval bijvoorbeeld het bezoeken van het Tiger Kingdom bij Chiang Mai (niet te verwarren met de Tiger Temple die door de Thaise overheid vanwege allerlei wantoestanden inmiddels is ontruimd). Het was erg schoon in het Tiger Kingdom en de dieren zagen er goed uit. Het leek diervriendelijk kortom maar wie garandeert ons dat ook hier de dieren niet verdoofd of mishandeld werden?

Van het bezoeken van het  Karen volk in het noorden van Thailand bij de grens met Birma, waarvan de vrouwen veelal voor de toeristen met halsringen om hun nek lopen, zagen we af . Het voelde voor ons niet goed.
Wat mooi was tijdens onze reis, is dat we geregeld sliepen in huisjes in lokale bouwstijl (wel met douche, wc en een goed bed gelukkig), in de buurt van de verschillende lokale volken. Die resorts worden speciaal voor de toeristen door de lokale bevolking zelf gerund. De lokale gemeenschap kan zo in het eigen onderhoud voorzien. Ze waren soms al zo ingesteld op westerse toeristen dat ze, heel milieuvriendelijk, het toeristenafval scheidden. Later werd alles wel weer op één hoop gegooid, want gescheiden afvalverwerking was nog een brug te ver (net zoiets als bij ons de plastic-inzameling via Plastic Heroes: Impact-Plastic-Heroes).

Wij kijken terug op een heerlijke vakantie in Thailand, waar het leven heel goed kan zijn voor wie het goed heeft en wie in de pas loopt maar ook wreed voor wie arm is, anders denkt dan het regime voorschrijft of voor wie het slachtoffer wordt van extremisme.




    

Streetfood is overal te krijgen in de Thaise steden. 


Overal op straat wordt gewerkt. Hier worden wierookkegeltjes gemaakt. Er wordt aan van alles een inkomen verdiend. Wij lieten bijvoorbeeld, net als veel andere toeristen, onze was doen bij kleine zaakjes in plaats van in het hotel, zodat een kleine zelfstandige er nog een paar centen aan kon verdienen. We hebben nu nog onderbroeken uit 2011 met gekleurde wollen draadjes eraan. Die maakten de mensen van de wasserij eraan om te zien welk ondergoed bij welke was hoorde. 

 De prachtigste bloemen zie je hier. Dit is een lotusbloem, een leliesoort.

 En poezen zijn hier ook, echt overal zijn poezen, van die gespierde typisch Aziatische beestjes.

 Het decoreren gaat hier ver, niet alleen bij de gebouwen, ook bij de straatlantaarns.


Mooi maar erg toeristisch.


Het verkeer in Bangkok. Anno 2011 niet meer zo chaotisch als voorheen. Begin jaren '90 waren we daar ook en toen was het nog veel drukker maar nu is het er voor onze begrippen toch nog wel druk.


 Hier zijn we in het Nationaal park Erawan met de beroemde watervallen.


Hans en Michelle gingen hier ook even naar Dr. Fish (mij niet gezien!) De visjes die bij ons in de Fish Spa het eelt van de poezelige voetjes van de bezoekers eten komen hier vandaan en mogen hier groter groeien dan in de Fish Spa. Wat doen ze trouwens bij die Fish Spa's met de groter wordende vissen? Ik heb geen idee. Een beetje eng wel, vond Michelle ook wel, van die knabbelende grote lerpen aan je voeten!



Geef mij deze dieren maar! Zo mooi, die tropische vlinders!






Deze aap wist heel goed hoe ie een paspoort uit een rugzak moest halen.... Net op tijd kwam de eigenares van de tas daar achter!



Ons verblijf bij het Mon volk. Ik zwaai hier naar Hans en Michelle die in de boot met de stroom mee gingen. De huisjes hingen boven deze heel snel stromende rivier. 

De beruchte Birma-spoorlijn op de grens tussen Thailand en Birma, zie Dodenspoorlijn



Een gekko in de struiken.


Met de nachttrein gingen we van Bangkok naar Chiang Mai, een grote stad in het noorden, een hele belevenis hoor, die nachttrein maar slapen? Nou nee, dat lukte echt niet door het geschommel! We waren blij dat we er waren! Hier zie je het wijdse uitzicht bij de Wat Phrathat Doi Suthep, de grote tempel die op een berg boven Chiang Mai gebouwd is.

Een trapleuning bij de tempel.

Heeeel veel Boeddhabeelden zie je uiteraard in dit Boeddhistische land.   

Er liggen zelfs poezen in de tempel en nee, géén (schijn) Heilige Birmanen, die wonen bij ons ;)
  

Toevallig was er ook een Foodfestival in Chiang Mai. Dat was leuk voor Michelle, die net na de vakantie  aan haar studie Food Design aan de HAS zou beginnen.


Michelle en ik werden ook geschoold in de fijne kneepjes van de Thaise keuken. We volgden een kookles aan de kookschool van thai cookeryschool  van chef Sompon Nabnian. We leerden heldere Thaise soep maken en springolls (loempiaatjes), curry van gebraden eend en gebakken kip met gember. Het smaakte heerlijk en we hebben het thuis nagemaakt met ingrediënten uit de toko. De Thaise keuken is licht en heel lekker. Bijna alle groenten en vlees worden vers bereid, veel wordt bereid in rode, gele of groene curry's.


We leerden ook decoraties te maken van wortel en tomaat (ik moet bij het woord  "decoraties" steeds denken aan Robert van Heel Holland bakt, die steevast "decrasies" zegt). Wij moesten nog even oefenen met onze decrasies, dat zie je hier wel. Onze vlindertjes werden wel heel ielig.

 Niet zo hygiënisch vonden we maar wel heel smakelijk om te zien! 




Een olifant met haar kalf (ja, hebben we ook gedaan een ritje op een olifant, was prachtig hoor maar nee, doen we niet meer met het oog op het dierenwelzijn....)

Dan maar liever de boot in en de kolkende rivier af (Hans en Michelle dan).


Intussen wordt er zwaar werk verricht op een rijstveld.


Hier in het noorden leven ook de mensen van het Akha bergvolk. Hun klederdracht is heel kleurrijk en bijzonder. Opvallend is dat de vrouwen vaak bruine tanden hebben, van het kauwen op arecanoten die omwikkeld zijn met betelbladeren, wat niet alleen de tanden aantast maar ook leidt tot allerlei mondziekten. Zie hier meer hierover: Areca nut.




Haar tanden mogen dan bruin zijn, ze is práchtig! Zie je ons "tig" keer weerspiegelt in haar zilveren hoofdtooi? Onder die tooi is het niet zo fris begrepen we want kennelijk mogen de haren niet gewassen worden. 


Na Chiang Mai gingen we naar Chiang Rai, dat ook in het noorden van Thailand ligt. Daar is deze bijzondere, witte tempel, de Wat Rong Khun. De tempel is wit om de reinheid van Boeddha weer te geven.

Door de dreigende grijze lucht kreeg het gebouw een nog surrealistischer uitstraling. 


In de grond, bij de trappen was dit kunstwerk. Ik meen dat het de hel moet verbeelden. Zoek de ene roodgelakte nagel aan de middelvinger van één van de handen. In de tempel kijk je je ogen uit naar de wandschilderingen van Chalermchai Kositpipat, een erg beroemde Thaise kunstenaar, zie hier meer over Chalermchai Kositpipat. En wat denk je? Hij was er net toen wij daar ook waren! Onze gids was echt in alle staten: natuurlijk moesten we met deze beroemdheid op de foto!!

Eerst met de "nepper".

 En dan hier met de echte artiest! Net zo "casual" gekleed als Michelle en ik 


Hier logeerden we bij het Lisu volk. Wat een gastvrijheid weer! Ik herinner me nog hoe het Lisumeisje in de bediening duidelijk de broek aan had: haar mannelijke collega moest allerlei klusjes van haar doen en al wat zij deed was geërgerd zuchten. Hij deed het kennelijk niet goed genoeg naar haar zin. Zo grappigs om hier zoiets universeels te zien!


Hier een sierlijke danseres. Wat zijn ze vaak práchtig, de Thaise dames! Wreed, dat zoveel meisjes hier hun toevlucht (moeten) nemen tot de prostitutie...



Wat een andere wereld toch dan de onze.

Weer zo'n schatje... 

...en hier....

...en hier nog twee.

en wat smaakte dat Thaise eten toch heerlijk!
 







Van Chiang Rai vlogen we naar het eiland Koh Samui in het zuiden van Thailand. Op dit eiland bleven we de hele laatste week. Wat heerlijk was dat! Op deze foto zijn de de mensen van ons hotel bezig met het in orde maken van het strandbuffet. In dit hotel hier zagen we de beelden van de aanslagen door Breivik in Noorwegen, op Utoya en in Oslo. Zoiets blijft je dan altijd bij, dat je hier op je hotelbed naar deze vreselijke beelden hebt zitten kijken... 


 Een joekel van een nachtvlinder. 

"Gemaskerde Muchacho" noemden Michelle en ik deze vogels. Een soort Thaise spreeuwen.  Ik ben er nog niet achter welke soort dit is. Op het strand waren ook veel honden die gingen onder je strandstoel liggen. Je werd soms omhoog geduwd als ze gingen verliggen. 
   
Hans had weer vrienden gemaakt....

... en zweefde als Action Man  over de boomtoppen samen met Action Woman Michelle!




Een eiland zoals in de spannende film The Beach met Leonardo DiCaprio. Deze film is niet hier maar op het eiland Koh Pi Pi opgenomen, in het zuiden van Thailand. Daar zijn we niet geweest. We zagen bij dit eiland zeeëgels die zo groot waren als strandballen. Sommige zeeëgels kunnen een doorsnede van ruim 30 cm bereiken. 

 Een bergmeertje. Het was een hele klim in de hitte om hier te komen!


In dit restaurant op Koh Samui, Tonpalm Restaurant, aten we bijna iedere avond. Het was heel simpel ingericht maar de mensen waren er zó gastvrij en het eten was zó heerlijk en vers... We gingen er daarom steeds naar terug.



Er was geen afwasmachine in het restaurant. De vaat moest met de hand en er werd natuurlijk volop gekookt. Daar konden ze loslopende katten bij gebruiken. Deze kat was eigenwijs en had dus straf tot het koken en de vaat klaar waren. Soms viel hier ook ineens de stroom uit. Dat gaf niet. Het eten werd toch vooral gewokt op butagas en er kwamen ook onmiddellijk brandende kaarsen op tafel.  Het werd er zelfs nóg gezelliger door!


Deze bijzondere kat heette Merawee en kon "dood liggen". Zoiets hadden we nog nooit gezien! Zo grappig! Hij bleef zeker 10 minuten zo liggen. Als we overlegden waar we gingen eten, zeiden we: zullen we maar weer gaan eten in het "dead-cat-restaurant"? Meestal was het antwoord dan ja, natuurlijk! Wat wil je met zo'n attractie!






Wat een prachtig land en wat een bijzonder lieve mensen hebben we daar ontmoet! Hopelijk zal Thailand het komende tijdperk van na deze lang regerende koning goed doorkomen.

4 opmerkingen:

  1. Wat een prachtig land, ik heb echt genoten van de foto's. Hopelijk komt het goed na de dood van hun geliefde koning. Zijn opvolger lijkt mij niet echt geschikt. Nogmaals dank voor het delen.
    Bernadette

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nou hè Bernadette! Het is echt een prachtig land! Fijn dat je zo genoten hebt van de foto's! Door het uitzoeken hiervan en het schrijven van de tekst beleefde ik de reis weer helemaal opnieuw. De zoon van de koning, die hem ook naar het zich laat aanzien zal opvolgen, is inderdaad niet onomstreden begrijp ik uit het nieuws. Hopelijk komt het goed inderdaad.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Floortje kan haar televizierring meteen wel aan jou doorschuiven! En je houdt zeker niet van katten?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Teveel eer hoor Vlasje! Ik ben maar een amateurtje bij zo'n doorgewinterde vakvrouw! Met veel minder lef ook, staat wel vast. Prachtige serie nu ook weer van haar over Syrië!

    BeantwoordenVerwijderen