Bij de Tulpenboom

Bij de Tulpenboom

vrijdag 30 december 2016

eindejaarsgedachten en een louterende wandeling

Dat de eindejaarsfeesten niet voor iedereen feestelijk zijn begrijp ik goed. In de roes van kerst en oud- en nieuw raken dagelijkse zorgen wat op de achtergrond maar niet voor wie alleen is en eenzaam. Niet iedereen die alleen is, is ook eenzaam. Zo is ook niet iedereen die niet alleen is, níet eenzaam. Je persoonlijke situatie en beleving maken daarbij een wereld van verschil. Dat er ineens veel kan gebeuren in een mensenleven hebben wij door de medische molen waarin Hans eind dit jaar verzeild raakte zelf ondervonden. Ook om ons heen werden mensen geconfronteerd met ziekte, zorgen, verlies of eenzaamheid. Ieder ging en gaat daar op een geheel eigen wijze mee om en dat is zoals het gaat. Wij kunnen daarbij soms steun bieden maar soms ook niet.  Net zoals anderen ons soms steun kunnen bieden en soms ook niet, ook dat is zoals het gaat. Oordelen helpt daarbij niet.
   
Vandaag was het mistig maar práchtig door de rijp op alle takken en bladeren. Hans en ik hoefden niet ver weg te gaan voor de mooiste taferelen. We wandelden bij Kleine Maarssenveense Plas, die vlakbij onze tuin ligt en wat hebben we weer genoten van al het moois dat we zagen! Hier volgen wat plaatjes die we onderweg maakten:


   
  Aalscholvers









Bessen van de Gelderse roos.





 Ons tuinhuisje gezien vanaf het wandelpad bij de plas (ingezoomd).

Het achterste tuinhuisje is het onze.

Een herinnering aan de onlangs overleden tekenaar, schrijver, cartoonist Peter van Straaten.

Met recht "walking through a winter wonderland". 









Ondanks de kou wandelden we ook nog even door ons eigen Vechtdorp. Dit is de Langegracht in Maarssen. 

Het Zandpad van Maarsen richting Breukelen, de wandelaar rechts was Job Cohen die ons vriendelijk groette en wij groetten hem uiteraard vriendelijk terug.

Zicht op voormalig klooster  Doornenburgh






In het blad Happinez (nr.8), stond een interessant artikel van Lisette Thooft over het begrip: "Holding space", wat zoiets inhoudt als: liefdevol en belangeloos naast een ander staan en hem of haar -zonder oordeel- ruimte gunnen, zodat hij of zij in een eigen tempo de weg kan volgen die hij/zij moet gaan.Voorwaarde om beschikbaar te kunnen zijn voor anderen is dat je je eigen vrije ruimte voldoende bewaakt. Zo creëer je je eigen veiligheid en blijft er ruimte vrij zodat dingen anders kunnen gaan dan verwacht.
Er wordt in het artikel verwezen naar de Canadese coach Heather Plett die zich verdiept heeft in
Holding Space. Op haar blog heeft zij hierover een artikel geplaatst, zie: holding space.  Daarin vertelt ze over de geweldige begeleiding die zij en haar familieleden kregen van de palliatieve verpleegkundige die voor hun stervende moeder zorgde. Ann was de facilitator, coach en gids, schrijft ze. Door vriendelijke, niet-oordelende steun en leiding te bieden hielp ze hen door één van de moeilijkste periodes in hun leven. Door te analyseren wat Ann precies deed, kwam Heather tot acht elementen waaruit Holding space bestaat:
1. Geef anderen ruimte om te vertrouwen op hun eigen wijsheid en intuïtie;
2. Geef iemand niet meer informatie of advies dan hij/zij aan kan;
3. Pak iemands kracht niet af door voor hem of haar te besluiten (respecteer iemands autonomie);
4. Laat je eigen ego erbuiten en vestig dus niet de aandacht op jezelf;
5. Zorg dat mensen zich veilig voelen, zelfs om misstappen te zetten. Geef mensen ruimte fouten te maken, dat hoort bij leren, groeien, rouwverwerking of een overgangsfase;
6. Wees bescheiden en bedachtzaam bij het geven van hulp en het nemen van leiding;
7. Geef mensen ruimte om ingewikkelde emoties (verdriet, woede, angst, kritiek) te voelen;
8. Respecteer het als mensen andere besluiten nemen en een beleving anders ervaren dan jijzelf.

Als reminder zat er een kaartje bij het artikel in Happinez:
    

Ik stop het THINK-kaartje bij mijn telefoon, want het zijn goede vragen om over door te denken en om mee te nemen in het nieuwe jaar:

Is het Echt, is het Waar? (ik moest onmiddellijk denken aan het motto van Vlasleeuwenbekje: Is dat zo?)
Helpt het? (Is het zinnig, nuttig, weldadig, etc, etc)
Inspireert het? (Ik moest hierbij denken aan de inmiddels beroemde zin van Marie Kondo: does it spark joy?)
Is het Nodig? (Móet het?, kan het niet anders, kan het niet eenvoudiger, etc. etc)
Is het Vriendelijk? (Kan het niet wat minder egoïstisch, wat belangstellender, wat voorkomender?)

2 opmerkingen:

  1. Prachtige foto's, wat een verstilde rijkheid en jullie ZAGEN het ook.
    Je tekst is ook overvloeiend van ZIEN en weten. Heel fijn om zo het Nieuwe Jaar in te gaan.
    Wat ook nog komt, zo heb je wel gereedschap om er mee om te gaan gecreëerd. Lieve hug, ook voor Hans.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Inderdaad Vlasje, beauty is in the eye of the beholder hè;) Tot in het nieuwe jaar! XX

    BeantwoordenVerwijderen