Bij de Tulpenboom

Bij de Tulpenboom

dinsdag 27 december 2016

O, o, Den Haag...

Vorige week zaterdag gingen we naar Den Haag met onze vrienden sinds jaren met wie we veel interesses delen en al veel uitjes ondernomen hebben. Wat hadden we ook nu weer een gezellige dag in deze mooie, sfeervolle stad vol statige gebouwen!




Den Haag was in de periode voor kerst prachtig versierd en met de drukte viel het eigenlijk nog best mee. Op de kerstmarkt was het wel flink druk. We liepen er wel enigszins alert maar toch zorgeloos rond, niet wetende van de ellende die even later in Berlijn zou worden aangericht op de kerstmarkt bij de Gedächtniskirche....

Het Plein




Het eerst gingen we naar het Mauritshuis, net naast het torentje van Mark Rutte. Het Mauritshuis heeft een prachtige vaste collectie, met overbekende werken als meisje met de parel van Vermeer, de stier van Potter en het puttertje van Fabritius. Ik las laatst ergens dat het meisje met de parel erg trendy is op dit moment. Afbeeldingen hiervan schijnen in veel huizen te bewonderen te zijn.  Het puttertje was letterlijk gevlogen, naar een tentoonstelling in Edinburgh, zie: het-puttertje-naar-edinburgh maar sommigen van ons meenden hem toch te hebben gezien....




Er is momenteel een mooie tentoonstelling te zien van schilderijen uit de collectie van het Britse koninklijk huis: Hollanders in huis, Vermeer en tijdgenoten uit the British royal collection. Deze tentoonstelling bevat vooral genrestukken over het dagelijks leven, die we zo goed kennen van Jan Steen: met flirtende, etende en drinkende dames en heren, spelende kinderen en vaklieden en winkeliers. In de tentoonstelling zijn werken  te zien van verschillende Hollandse meesters uit de Gouden Eeuw,  zoals Gerard ter Borch, Gerrit Dou, Pieter de Hooch, Gabriël Metsu en Jan Steen.  

foto: Mauritshuis

Dit schilderij hierboven, De muziekles, is van Johannes Vermeer en is gemaakt rond 1660. Het toont een dame en een heer bij een instrument, een virginaal. De muziek staat in veel oude schilderijen symbool voor de liefde. Het schilderij heeft een mooi perspectief door de hoek, de vloer, het tafelkleed en het vage gezicht van de man ten opzichte van de witte kruik op tafel.


Jan Steen beeldde hier het spreekwoord "Soo voer gezongen, soo na gepepen" uit (slecht voorbeeld doet slecht volgen). Dat is van alle tijden, zie je maar.

Dit schilderij heet: "de verwaarloosde luit" en is van Willem van Mieris. Het thema van dit schilderij is de liefde. Daarop wijzen de lustopwekkende oesters en de luit, die vaak in verband gebracht werd met seksuele intimiteit.  Waarom er rechts merkwaardige strepen doorlopen weet ik trouwens niet.

En hier is nog een "met ritsigheydt bevangen" dametje van Jan Steen te bewonderen, het schalks kijkende oestereetstertje. Het is een klein schilderijtje (21 x 15 cm) en de voorwerpen op de voorgrond zijn zó mooi gedetailleerd geschilderd, heel knap. Ook hier helaas weer strepen op rechts.






Hierboven Rembrandt, de meester van het licht, prachtig hoe hij zijn snelle, trefzekere streken op het doek zet én details weet uit te werken.

Het, wat de Engelsen "roofscape" noemen, van het torentje, dat ondanks de meesterwerken ín het Mauritshuis, ook de aandacht trok van onze vriend die dakdekker is. Hij herstelt ook graag daken van mooie monumentenpanden.


Het mooist vind ik de bloemen- en fruitstillevens, zoals op dit prachtige schilderij van Jan van Huysum,



of deze perziken van Adriaen Coorte die ook  de onderstaande aardbeien geschilderd heeft.




 Ook prachtig: de vaas met bloemen van Jan Davidz de Heem. Hieronder een mooi detail hieruit:





Aan het houtwerk is in het Mauritshuis ook veel aandacht besteed. Het huis werd in de 17e eeuw als woonhuis gebouwd voor graaf Johan Maurits van Nassau-Siegen. Het werd ontworpen door de beroemde architect Jacob van Campen, die o.a. ook het Paleis op de Dam in Amsterdam ontworpen heeft. Wrang onderdeel van de geschiedenis van het Mauritshuis: het werd betaald uit geld dat door de West Indische Compagnie verdiend werd met slavernij. In Brazilië verdiende graaf Johan Maurits veel geld aan de rietsuikerplantages over de rug van de slaven die daar te werk werden gesteld...


 Het Binnenhof.


Hier resideert de "terrormeeuw", die nietsvermoedende burgers broodjes haring uit de hand pikt.  


Onderweg naar het Museum Bredius (we hadden nog niet genoeg gekregen van de oude meesters), kwamen we langs deze imposante deur in kerststijl.

Het Bredius Museum heeft momenteel een tentoonstelling genaamd Linking Pieces. Hier zijn schilderijen te zien die in de loop van de tijd in stukken gesneden zijn en door toeval of intensieve research inmiddels weer met elkaar verenigd zijn.

 foto: Museum Bredius

Hier hangen, naast de gelinkte stukken uit de tentoonstelling, ook mooie werken uit de vaste collectie. Ook het gebouw is de moeite van het bezichtigen waard. Ik heb er na het Mauritshuis alleen niet meer zoveel foto's van gemaakt:

Voor en na het herstel.





Lief detail uit een veel groter schilderij.




Van een bezoekster van het Bredius Museum hoorden we dat er om de hoek een leuke kerstmarkt was, en inderdaad:

  

 Willie had nu even geen tijd voor ons en tja, dan word je soms wat balorig:


en dus legde D zijn hand op de knie van een vreemde mevrouw. B, die achter hem stond, was not amused....;)

   Op de terugweg naar het station gingen we de kerstmarkt nog even over. 

 Nog wat sfeerplaatjes van hartje Den Haag in het donker.





     

2 opmerkingen:

  1. Heerlijk om jullie te zien genieten van de mooie zaken in het leven! En die zijn er in overvloed, buiten maar ook binnen in jezelf. Hug vanuit zonnig Den Helder.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het was inderdaad genieten, fijn gezelschap en veel moois te zien! We zijn blij dat we dat weer kunnen doen. Dikke knuffels terug!

      Verwijderen